بعضی وقتا خیلی چیزا تو روزای زندگی گم می شن. نمی بینیشون. نه اینکه نباشن. هستن اما مشکل اینجاست که انقدر دیدیشون دیگه به چشمت نمیان.
وقتی دوربین نگاه آدما وایمیسته روی یکیشون و ازت می پرسن چقدر دوسش داری؟ برات مهمه؟ اگه یه روز بدونی نمی بینیش لبات به خنده باز می شه؟ قدرشو دونستی؟ براش چی کارا کردی؟ بودن یا نبودنش؟ رفتن یا موندنش؟ شادی یا غمش؟ گریه یا خنده ش؟ …
بی خیال دوربین نگاه آدما.. ذره بین نگاه خودم گیر گرده روی مهم ترین آدمای زندگیم که گاهی گمشون می کنم تو روزمرگیام. گاهی نمی فهمم بودنشون یعنی استمرار نعمت و موندنشون یعنی اوج نعمت.
____________
کاملا بی ربط نوشت: تولد یکی از بهترین دوستام گذشت. خیلی دلم می خواست یه پست درست درمون بنویسم و بهش تبریک بگم اما خیلی دیر شده.
بودنش یه نعمته و امیدوارم قدردان این نعمت خدا باشم. غیرمنتظره جان تولدت هوارتا مبارک دوست مهربونم…!
غیرمنتظره Said:
on 29/12/2010 at 00:37
من همیشه نزدیک ترین نعمت های اطرافمو بیشتر از هر نعمتی فراموش می کنم…
غیرمنتظره Said:
on 29/12/2010 at 00:39
ممنوووووووووووووووووون دوست جون! :*
یعنی تو اون شرایط فکر کن می نشستی پست می نوشتی! :دی
____________
آخرین برگ: هوارتا مباااااااارک :*
غیرمنتظره Said:
on 29/12/2010 at 00:39
الان دیگه حدودا 25 سالم شده! یه لحظه احساس جوونی کردم با این پستت :دی
____________
آخرین برگ: اول جوونیته مادر:*
رنگینک Said:
on 02/01/2011 at 21:36
بهانه ی نوشتنت هر چی باشه خوبه
خیلی کم پیدا شدی ها
آيه Said:
on 17/01/2011 at 11:17
به قول دوستي خورشيد تا توي آسمونه کسي کاري بهش نداره
وقتي کسوف کرد همه عينکي برميدارن و دنبالش ميگردن
عطیه Said:
on 23/01/2011 at 10:50
راست می گی…
دیگه سر نمی زنی به من؟